Μόνο συγχαρητήρια θα μπορούσαμε να πούμε στον συνάδελφο Νίκο Φωτόπουλο για την απόφαση του να παραιτηθεί από πρώτο εκλεγμένο μέλος για το Δ.Σ, μετά το πρόσφατο συνέδριο της Γ.Σ.Ε.Ε, υπέρ του συναδέλφου Κώστα Γενιδούνια. Με την στάση του αυτή απέδειξε περίτρανα ότι η πορεία του και οι αγώνες που έδινε, και θα συνεχίσει να δίνει καθημερινά, δεν εξαρτώνται ούτε από “καρέκλες διοίκησης” ούτε από “θέσεις εξουσίας”. Είναι αγώνες ενός συνδικαλιστή “παλαιάς κοπής” με ακέραιο χαρακτήρα, ιδανικά, συνέπεια λόγων και πράξεων… Ενός συνδικαλιστή που την τελευταία τριετία ως Γενικός Γραμματέας της Γ.Σ.Ε.Ε τίμησε στο έπακρο τον θεσμικό του ρόλο, δεν δίστασε να αντιμετωπίσει κατάματα τα προβλήματα των εργαζομένων σε κάθε κλάδο του ιδιωτικού τομέα που αυτά προέκυπταν, δεν δίστασε να συγκρουστεί με την εργοδοσία, δεν “μάσησε” τα λόγια του, δεν βολεύτηκε στην “καρέκλα” του. Μπήκε μπροστά, καθημερινά στους δρόμους και δίπλα στους εργαζόμενους… Εξάλλου, ήταν από εκείνους, που παρόλο που κατείχε την θέση του Γενικού Γραμματέα της Γ.Σ.Ε.Ε, στηλίτευε σφοδρά την στάση της Τριτοβάθμιας Οργάνωσης, την παντελή αποκοπή της από το κοινωνικό σύνολο και τα προβλήματα των εργαζομένων και ο μόνος που βροντοφώναζε ότι η Γ.Σ.Ε.Ε πρέπει επιτέλους να “ξυπνήσει” από τον πολυετή λήθαργό της και να αντιμετωπίσει κατάματα την κυβερνητική πολιτική της εξαθλίωσης σωματικά, οικονομικά και ψυχολογικά των εργαζομένων. Ήταν, επίσης, ο μόνος που στην διάρκεια του Συνεδρίου της Γ.Σ.Ε.Ε τόλμησε και έθιξε όλα τα κακώς κείμενα και είπε αλήθειες “έξω από τα δόντια” χωρίς να “χαϊδέψει αυτιά” ασκώντας ψηφοθηρική πολιτική. Για όλους εμάς που σταθήκαμε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε στο πλευρό του, αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα που δικαιώνει την επιλογή μας να μπούμε στον συνδικαλιστικό στίβο, και μας κάνει υπερήφανους να μας θεωρεί συνεργάτες του.