Τα αποτελέσματα του συνεδρίου της ΓΣΕΕ ήταν εξόχως «ενθαρρυντικά» (!).
Η παράταξη της ΔΗΣΥΕ–ΠΑΣΚΕ, με επικεφαλής τον «συνάδελφο τραπεζοϋπάλληλο» κ. Παναγόπουλο —τον επί σειρά ετών (και, όπως φαίνεται, «ισόβιο» – αλλά και «εκατομμυριούχο»…) πρόεδρο της ΓΣΕΕ— παρά το πρόσφατο σκάνδαλο, κατάφερε να πείσει τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ, στη ΔΗΣΥΕ και στην ΠΑΣΚΕ ότι αποτελεί τον «κατάλληλο» άνθρωπο για να οδηγήσει το συνδικαλιστικό κίνημα στην επόμενη ημέρα…
Η επιλογή αυτή προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη απορία, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ΔΗΣΥΕ Τραπεζών, τον τελευταίο χρόνο —μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα— είχε κηρύξει «ανένδοτο αγώνα» απέναντί του. Δεν αποτελεί, άλλωστε, μυστικό ότι στελέχη της ΔΗΣΥΕ πρωτοστάτησαν στη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, με αφορμή την ξεκάθαρη συμβολή του στην αλλαγή της προεδρίας της ΟΤΟΕ, η οποία πέρασε από τη ΔΗΣΥΕ στη ΔΑΚΕ μετά από σαράντα χρόνια.
Ποια, όμως, είναι αυτή η συνδικαλιστική πορεία που τελικά στήριξαν;
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η ΓΣΕΕ έχει περιοριστεί σε διακοσμητικό ρόλο, παρακολουθώντας να περνούν όλα τα αντεργατικά νομοσχέδια των κυβερνήσεων χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση. Μια ΓΣΕΕ άφωνη, χωρίς σχέδιο, εγκλωβισμένη στην εσωστρέφεια των συνδικαλιστικών «βαρόνων», απέναντι σε εργοδότες και κυβέρνηση που προχωρούν ανενόχλητοι στην αποδόμηση όσων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν απομείνει.
Η αγωνιστικότητα εξαντλείται σε απεργίες-τουφεκιές στον αέρα-, που ελάχιστους αφορούν, και ελάχιστα ενοχλούν τους εργοδότες. Τα αποτελέσματα είναι πολύ φτωχά. Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει ουσιαστική επαφή με τα σωματεία, τον συνδικαλισμό και τα εργασιακά δικαιώματα.
Σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι χρειάζονται όσο ποτέ τα σωματεία και το συνδικαλιστικό κίνημα, για να βελτιώσουν τη ζωή τους, να αυξήσουν τους μισθούς και τα δικαιώματά τους και να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια, βλέπουν μπροστά τους το ίδιο κακοφορμισμένο έργο.
Και, το σημαντικότερο:
Ελάχιστοι εργαζόμενοι πιστεύουν πλέον ότι μέσω του συνδικαλισμού μπορεί να βελτιωθεί η ζωή τους. Και αυτή είναι η μεγάλη ήττα του συνδικαλισμού που εκπροσωπεί το σύστημα Παναγόπουλου.
Με αυτά τα δεδομένα είναι απορίας άξιο πως η ΔΗΣΥΕ τραπεζών στήριξε το σύστημα Παναγόπουλου.
