ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ
ΠΡΙΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ
ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ 2Η ΦΟΡΑ ΚΑΙ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΗΤΑΜΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΓΣΕΕ
ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΜΕ
ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
ΠΑΡΑ ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΘΕΤΙΚΑ ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ
ΟΠΩΣ ΕΞΗΓΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ!
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,
Συνάδελφοι συνδικαλιστές που καλοπροαίρετα ρωτάτε:
“Μα γιατί να απορρίψουμε αυτό το νομοσχέδιο;”
Δεν έχει θετικά;
Δεν είναι θετική εξέλιξη η επέκταση της μετενέργειας στο σύνολο των όρων της σύμβασης;
Δεν είναι θετικό το ότι για την επεκτασιμότητα μιας σύμβασης το ζητούμενο ποσοστό των εργαζομένων που εργάζονται στις επιχειρήσεις των μελών της εργοδοτικής οργάνωσης που υπογράφει τη σύμβαση, πέφτει από το 50% στο 40%;
Δεν είναι θετικό το ότι εάν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις καλέσουν τη ΓΣΕΕ να συνυπογράψει τη σύμβασή τους τότε το ποσοστό εκπροσώπησης δεν θα λαμβάνεται καθόλου υπόψη και έτσι η σύμβαση θα επεκτείνεται αυτόματα και όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου αυτομάτως θα παίρνουν τις αυξήσεις;
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι
Συνάδελφοι συνδικαλιστές
Συγκριτικά με την υπάρχουσα κατάσταση, ναι όλα τα παραπάνω είναι θετικά (για το θέμα της συνυπογραφής της σύμβασης από τη ΓΣΕΕ ώστε να μην λαμβάνεται καθόλου υπόψη το ποσοστό όπως έχουμε πει ξανά και ξανά κρατάμε τεράστιες επιφυλάξεις γιατί δίνει ανεπίτρεπτες δυνατότητες ελέγχου και ποδηγέτησης των Ομοσπονδιών) πλην όμως αυτά τα ένα-δυο θετικά μπροστά στα δεκάδες αρνητικά που παραμένουν στο ακέραιο και που δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια στην υπογραφή των ΣΣΕ σε συνδυασμό με το γεγονός του ότι δεν μας επιστρέφουν πίσω το κλεμμένο από το 2012 δικαίωμά μας ως ΓΣΕΕ να διαπραγματευόμαστε και να συνυπογράφουμε με τις εργοδοτικές οργανώσεις την αύξηση του κατώτατου μισθού σε καμία περίπτωση δεν μας δίνουν το δικαίωμα να μείνουμε σιωπηλοί για αυτά τα λίγα και μείζονος σημασίας.
Θα πει κανείς μείζονος σημασίας είναι να μπορεί πλέον πιο εύκολα να επεκτείνεται μια σύμβαση;
Δεν υποτιμούμε τίποτα, όμως ναι μπροστά στο ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη καμία διευκόλυνση κανένα άρθρο που να αίρει να εμπόδια στην υπογραφή των συλλογικών συμβάσεων μπροστά στο ότι δεν υπάρχει κανένα άρθρο που να διευκολύνει την υπογραφή των συμβάσεων, ναι μείζονος σημασίας είναι!
Το κύριο θέμα δεν είναι η επεκτασιμότητα. Δεν το υποτιμούμε καθόλου και το λέμε με απόλυτο σεβασμό στις 15 ομοσπονδίες που αγωνίζονται να επεκταθεί η σύμβασή τους τρέχοντας στα δικαστήρια. Δίπλα τους είμαστε και το έχουμε αποδείξει εμπράκτως.
Το κύριο θέμα είναι η άρση των εμποδίων στο να υπογραφεί καταρχήν μια σύμβαση.
Για να τις επεκτείνουμε πρέπει πρώτα να έχουμε συμβάσεις.
Πάνω σε αυτό το σχέδιο νόμου δεν έχει καμία απολύτως πρόβλεψη!
Όλα μα όλα τα εμπόδια στην υπογραφή των συμβάσεων παραμένουν.
Το βασικό εργαλείο των ομοσπονδιών και των σωματείων για την υπογραφή σύμβασης που ήταν η μονομερής προσφυγή παραμένει σε απαγόρευση και χειροτερεύει!
Συνεπώς και το λέμε με σεβασμό προς όλους που το βλέπουν θετικά χωρίς να μηδενίζουμε τίποτα, δεν πρέπει να αποδεχτούμε αυτό το ελλιπέστατο νομοσχέδιο καθήμενοι με τα χέρια σταυρωμένα.
Για όποιον κάνει ότι δεν καταλαβαίνει με σεβασμό του λέμε ότι από τη στιγμή που οι σημαντικότερες και βλαπτικότερες μνημονιακές και μεταμνημονιακές διατάξεις (νόμος 4635/2019 -Βρούτση) παραμένουν στο ακέραιο εάν μείνουμε σιωπηλοί, εάν δεν αντιδράσουμε, εάν δεν το απορρίψουμε για αυτές τις 2-3 θετικές τροποποιήσεις που μπροστά στα όσα μας πήραν και δεν τα επιστρέφουν είναι ΨΙΧΟΥΛΑ σαφέστατα είναι σαν να αποδεχόμαστε το έγκλημα που έγινε σε βάρος μας.
Είναι σαν (το σαν δεν χρειάζεται καν) να βάζουμε τη σφραγίδα μας σε όλα όσα έγιναν σε βάρος μας!
Είναι σαν να έχουμε εγκρίνει όσα ψηφίστηκαν σε βάρος μας!
Είναι όχι απλά σιωπηλή αλλά εκκωφαντική αποδοχή τους!
Καθαρές κουβέντες:
Η αποδοχή αυτών των θετικών ψίχουλων είναι καθαρή ομολογία ότι συμφωνούμε να συνεχιστούν όλα όσα ψήφισαν τα προηγούμενα χρόνια σε βάρος μας.
Ξαναλέμε δεν μηδενίζουμε τίποτα, αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν 1-2 θετικά, τα είπαμε, το γράψαμε σε όλες τις ανακοινώσεις μας, (μάλιστα προκειμένου να μην κατηγορηθούμε ως μηδενιστές και κυρίως για να μην μας βάλουν απέναντι στους συναδέλφους των ομοσπονδιών που αγωνίζονται για την επέκταση των συμβάσεών τους ώστε να πάρουν αύξηση τα μέλη τους αυτά τα λίγα θετικά τα αναγνωρίσαμε και με την ψήφο μας σε μια εκ των υστέρων και με σκοπιμότητα ψηφοφορία διακινδυνεύοντας να γίνει σπέκουλα σε βάρος μας όπως και έγινε) πλην όμως αυτά είναι ψίχουλα και η αποδοχή των ψίχουλων είναι ταπεινωτική πράξη.
Η άποψη “ας πάρουμε τώρα αυτά τα θετικά και αργότερα επανερχόμαστε” χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιος σοβαρός αγώνας δεν είναι ρεαλισμός, είναι πράξη παράδοσης και συμβιβασμού!
Πότε αργότερα θα επανέλθουμε; Όταν δεν θα έχει μείνει κανένας εργαζόμενος όρθιος;
ΤΩΡΑ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΕΤΑΙ το τι μέτρα πρέπει να παρθούν για να αυξηθεί το ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις.
Γιατί να μην δώσουμε τώρα τον αγώνα και να τον αφήσουμε για αργότερα;
Γιατί να αφήσουμε να σέρνονται, να εξακολουθούν να υπάρχουν σε βάρος μας όλα τα αρνητικά που παραμένουν;
Όσοι δε ισχυρίζονται για να μην κάνουμε τίποτα ότι αυτά τα ελάχιστα θετικά ήταν αποτέλεσμα των 3 απεργιών του προηγούμενου διαστήματος, άρα δεν χρειάζεται συνέχεια αγώνων, να μας επιτρέψουν να τους πούμε χωρίς να υποτιμούμε την όποια συμβολή και των απεργιών, ότι όχι δεν ήταν αποτέλεσμα των απεργιών.
Ήταν από την υποχρέωση που τους έχει δημιουργήσει η κοινοτική οδηγία 2041/22 που επιβάλλει να παρθούν μέτρα ώστε το ποσοστό κάλυψης των εργαζομένων από συμβάσεις να φτάσει στο 80%.
Αν θέλουμε να καταργηθούν οι αρνητικές διατάξεις και τα εμπόδια στην υπογραφή των ΣΣΕ ΤΩΡΑ (που με βάση την υποχρέωση που προκύπτει από την οδηγία κουβεντιάζετε το τι μέτρα θα παρθούν) είναι η ώρα να αναπτυχθεί ο αγώνας.
Μετά τη ψήφιση του νομοσχεδίου θα είναι αργά και απλά θα περιμένουμε μήπως πέσει αυτή η κυβέρνηση και έρθει κάποια άλλη να καταργήσει τις βλαπτικές-καταστροφικές διατάξεις.
Μόνο που η δουλειά των συνδικάτων δεν είναι να αναθέτουν σε άλλους την εκπλήρωση του δικού τους χρέους.
Γι’ αυτό,
πριν να είναι αργά
πριν χαθεί χρόνος
πριν εισαχθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή
για 2η φορά (3η με την ανακοίνωση που βγάλαμε από τις 18 Δεκέμβρη 2025) ζητάμε να γίνει συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ προκειμένου όλοι μαζί να αποφασίσουμε την άμεση έναρξη αγωνιστικών κινητοποιήσεων με στόχο το νομοσχέδιο αυτό να αποσυρθεί και να έρθει νέο που θα καταργεί όλες τις μνημονιακές και μεταμνημονιακές διατάξεις.
Υ.Γ.: Επειδή η ηγεσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να συνεδριάσει το Δ.Σ.
με σεβασμό καλούμε όλες τις παρατάξεις που διαφωνούν
να ζητήσουμε έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ.
Όλες μαζί μπορούμε να το επιβάλλουμε. Συγκεντρώνουμε 15 υπογραφές.
Η παράταξή μας ήδη με την υπογραφή των 3 μελών της πέρα από τις ανακοινώσεις, το ζήτησε και με έγγραφο
που κατέθεσε στο πρωτόκολλο.