Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την ανακοίνωση της Ε.Α.Κ, τη δευτεροβάθμια παράταξη της ΟΤΟΕ όπου συμμετέχει ενεργά η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η σημερινή απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αποτελεί μια ξεκάθαρη και ηχηρή δικαίωση για τους τρεις συναδέλφους – συνδικαλιστές της Attica Bank που απολύθηκαν πέρυσι τον Μάιο, επειδή έκαναν το καθήκον τους και αυτό που επίτασσε η συνείδησή τους.
Το δικαστήριο έκρινε τις απολύσεις άκυρες, αναγνωρίζοντας ότι συνδέονται άμεσα με τη νόμιμη συνδικαλιστική τους δράση και διατάσσει την άμεση αποδοχή της εργασίας τους καθώς και την καταβολή μισθών υπερημερίας.
Η απόφαση αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών.
Καταρρίπτει πλήρως το αφήγημα της διοίκησης της Attica Bank και αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα των απολύσεων, δηλαδή ότι ήταν μια εκδικητική ενέργεια με στόχο την τρομοκράτηση και τον στραγγαλισμό της συνδικαλιστικής φωνής στους χώρους εργασίας.
Οι συνάδελφοι δεν απολύθηκαν επειδή παραβίασαν κάποιον κανονισμό.
Απολύθηκαν επειδή έκαναν το αυτονόητο: στάθηκαν στο πλευρό συναδέλφισσας που είχε καταγγείλει παρενοχλητική συμπεριφορά στον χώρο εργασίας και υπερασπίστηκαν δημόσια την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Η διοίκηση της τράπεζας επέλεξε να απαντήσει σε αυτή την πράξη αλληλεγγύης με την απόλυσή τους, επιχειρώντας να στείλει ένα μήνυμα εκφοβισμού προς όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα επειδή οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι ήταν εκλεγμένοι συνδικαλιστές.
Το μήνυμα ήταν σαφές:
Όποιος μιλά, όποιος διεκδικεί, όποιος υπερασπίζεται συναδέλφους, στοχοποιείται.
Το δικαστήριο όμως απέδειξε ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από εργοδοτικές μεθοδεύσεις.
Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τρεις εργαζόμενους.
Αφορά το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να υπερασπίζεται συναδέλφους, να μιλά και να δρα συνδικαλιστικά χωρίς φόβο και εκβιασμούς.
Αφορά τη δημοκρατία στους χώρους εργασίας.
Από την πρώτη στιγμή, η ΕΑΚ στην ΟΤΟΕ αντιμετώπισε την υπόθεση αυτή όχι ως ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως ζήτημα που αφορά ολόκληρο τον τραπεζικό κλάδο.
Γι’ αυτό και επιλέξαμε να την αναδείξουμε δημόσια και συστηματικά, κρατώντας το θέμα ανοιχτό σε όλο τον κλάδο μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και δράσεις:
• Με παρεμβάσεις μέσα και έξω από τις κεντρικές μονάδες των τραπεζών για την ανάδειξη του θέματος
• Με συγκεντρώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις
• Με πολιτικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις κομμάτων για τη στήριξη του αγώνα των συναδέλφων
• Με συνδικαλιστικές παρεμβάσεις και τις παρεμβάσεις του Γεν. Γραμματέα και μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ
• Με την καθοριστική παρέμβαση του στελέχους της ΕΑΚ, στη διαδικασία της δίκης ως μάρτυρα, η οποία αποδόμησε ένα προς ένα τα επιχειρήματα των εκπροσώπων της εργοδοσίας.
Με τις πολιτικές, νομικές και συνδικαλιστικές πρωτοβουλίες, δεν επιτρέψαμε το θέμα να παρουσιαστεί ως μια «εσωτερική υπόθεση» και να θαφτεί, όπως επιδίωκαν κάποια εργοδοτικά παπαγαλάκια.
Κρατήσαμε την υπόθεση στο προσκήνιο μέχρι να ακουστεί η αλήθεια και κινητοποιήσαμε όλο τον κλάδο να αγωνιστεί απέναντι σε θεούς και δαίμονες.
Γιατί για εμάς ήταν ξεκάθαρο ότι εδώ δεν κρίνονταν μόνο τρεις απολύσεις, αλλά το ίδιο το δικαίωμα των εργαζομένων να σηκώνουν κεφάλι και να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
Η δικαίωση των συναδέλφων αποτελεί ταυτόχρονα μια σημαντική νίκη απέναντι σε μια επικίνδυνη λογική εργοδοτικού αυταρχισμού που επιχειρεί να επιβάλει φόβο και παραδειγματισμό στους χώρους δουλειάς.
Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι:
Η αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται.
Η συνδικαλιστική δράση δεν καταπνίγεται.
Η εργοδοτική αυθαιρεσία μπορεί να ηττηθεί.
Και κυρίως αποδεικνύει κάτι ακόμη:
Ο αγωνιστικός συνδικαλισμός φέρνει αποτελέσματα.